Size bu hafta hayatın çarpıklıklarını, söylenemeyenleri, takıntıları kendine has üslubuyla anlatan, çizdiği karakterlerle, yaptığı resimlerle ve farklı araç gereçlerle sanatını konuşturan Uyuz Cadı 'dan, Lale'den bahsetmek istiyorum.

Lale, 1981 yılında İstanbul'da doğmuş. Daha çocukken çizime olan merakı ve kabiliyeti sayesinde lisede resim, üniversitede grafik tasarım okumuş. Meslek için 'altın bilezik' derler ya, Lale bileziğini aldığı derecelerle de süslemiş. Şimdilerde web siteleri tasarlıyor. Çalışmaları arasında kurumsal yada ürünlere yönelik web siteleri, oyun arayüzleri, kurumsal kimlikler, afişler, kitap tasarımları ve illüstrasyonlar var. İş dışında ruhunu dinlendirmek için resim yapıyor ve bunu şöyle açıklıyor: "Aslında öyle olması da gerekir, çünkü değilse bunca yılını boşa harcadığını düşünecek..."

Üniversitede kendi bölüm dersleri dışında resim, seramik ve heykel atölyelerini aşındırmışlığı, hocalarını bıktırmışlığı da yok değil. Fotoğraf çekmeyi de makinesini çantasından eksik etmeyecek kadar çok seviyor. Çocukluğundan beri herşeyi eleştiren Lale, bir gün markette bir adama çok sinirlenmiş ve biraz olsun rahatlamak için yazmaya başlamış. O gün bu gündür Lale'nin aklında dolaşan tilkileri insanlarla paylaştığı bloğu ve fazlası var.

Uyuzcadı'daki yazıları hayatı boyunca aklından geçen, kendi kendine söylendiği, uyuz olduğu şeylere dair. "İlk zamanlar insanlar yazılarımı okuyup, yorumlar yazdıkça şaşırıyordum, çünkü yazdıklarımı çok saçma buluyorum. Bir başkasının bloğu olsaydı acaba okur muydum bilmiyorum." diyen Lale, zamanla kendisi gibi düşünen, aynı ayrıntılara takılan birçok kişi olduğunu görmüş. "Yazılarıma çok gülüyorlarmış. Acaba gerçekten komik mi? Yani yazarken bana hiç öyle gelmiyorlar da :)" diyen Lale, insanları gülümsetebildiği için de mutlu.

Madalyonun diğer yüzünde ise Lale'nin sevdiği, beğendiği şeyleri paylaşma isteğiyle ortaya çıkan Uyuzlarda sever bloğu var. İlk başlarda üvey evlat muamelesi yapsa da zaman içinde yaptığı resimleri, takıları vs paylaşmaya başlamış. Şimdi onun yeri de öz evlat konumundaymış. " İkisini de seviyorum, ama yine de uyuzcadı ilk göz ağrım." diyor Lale. İsteğe göre sipariş alan Lale, çalışmalarını blogu üzerinden, Pasaj'daki dükkanından ve Etsy 'de alıcısıyla buluşturuyor.

Kafasına buyruk, inatçı, kendine güvenen, ne istediğini ya da ne istemediğini bilen biri, Lale. Hayatını kendisinin şekillendirmesini seviyor. Bloglarını da canı ne zaman yazmak isterse o zaman yazıyor. Ama o kendisine gelen mesajları her zaman okuyor ve cevaplıyor. Çünkü yüzünü bile görmediği, sesini duymadığı insanların acılarına, sevinçlerine ortak olmayı çok seviyor. Gerçek kimliğini rahat yazmak, en azından baskı altında kalmamak için gizli tutuyor. Meslek seçiminden sonra hayatındaki en önemli dönüm noktası evliliği olmuş Lale'nin. Eşi de işini unutturmayacak biri. Çünkü onunla meslektaşlar.

Mesleğiyle yeterince ilgili olan Lale, kalan zamanlarda kafasını takıya mı, resme mi, illustrasyona mı, fotoğraf çekmeye mi, dikişe mi neye taktıysa onunla ilgili gezmedik dükkan, bulmadık döküman kalmadıktan sonra yaptığı ürünlerle sakinleşir ve yeni bir hobiye yelken açar. Lale, bunların (takı, resim, dikiş, fotoğraf vs vs) bir döngü içerisinde hayatında yer aldığını söylüyor.

"10 parmağında 10 marifet" Lale'nin iş hayatından beklentilerini merak ediyoruz. Varsa işin zorluklarını da tabi. "İş konusundaki prensiplerim de yine her zaman kendimi rahat ve mutlu hissedebileceğim biryerde olmak." diyor Lale. Bunu da şöyle açıklıyor: "İşyerim evimden, iş arkadaşlarımdan, eşimden ve ailemden daha çok vakit geçirmem gereken bir yer. Yaşayacağımız yeri ve insanı seçerken ne kadar ince eleyip sık dokuyorsak bunun da aynı önemde olduğunu düşünüyorum. Şimdiye kadar bu kriterde bir yerde çalıştım mı? Hayır :) En azında hedefim var değil mi? :)"

Türkiye'de reklamcı olmanın çok zor olduğuna, çünkü herkesin herşeyi bildiğine ya da öyle sandığına dikkat çeken Lale, samimi ve açıksözlü bir şekilde 'grafik tasarım' sektörünün özelliklerini de özetleyiveriyor: "Tamamen göreceli ve kişisel zevklere hitab eden bir iş yaptığım için insanlar belli kriterleri görmezden gelip doğru ya da yanlış olmasını önemsemeden işlerinizi sorgulayıp değiştirmeye çalışıyorlar." Patronların, işini masa başı bir iş olarak düşünmemesi gerektiğini de vurgulayan Lale, "Sıfırdan birşeyler üretirken bazen farklı yerlerde olmak, alakasız birşeyle uğraşmak aklınıza bir fikir gelmesini sağlayabiliyor." diyor ve meslektaşlarından tavsiye bekliyor.

Lale'nin eşinden sonra evde bir tane can yoldaşı var, kedisi Bal. Konu Bal'dan açıldığı zaman sabaha kadar konuşabilir. "Bana kattığı şeyler tarif edilemez, Onsuz bir hayat düşünemiyorum." diyor. Hayvanları çok sevdiğini anlatan Lale, hayvan sevmeyen insanların içinde şefkat, acıma duygusu ve insanlığın da olmadığı fikrinde. Bloglarında bu tür yardım haberlerini de severek duyuruyor. "O canların yaşamak için bizlere ihtiyacı var." dyen Lale, şöyle devam ediyor: "Çok küçük şeyler bile çok önem taşıyor. Akşamları artan yemeğimizi çöpe atacağımıza sokaktaki bir kedinin-köpeğin karnını doyursak herkes bunu yapsa herşey daha harika olmaz mı? Hiçbirini yapamıyorsanız en azından çocuklarınıza hayvan sevmeyi öğretin, sevmiyor mu? Bari zarar vermesin... İnsanları hayvanlardan ayıran en önemli özellikte bu değil mi?"

Lale, ailesinin çalışmalarını her zaman desteklediğini belirtiyor ve onlara teşekkür ediyor. Geleceğe yönelik planlarını, aklındaki projelerini yapmaya fırsat bulduğu zamanlarda bloglarında yayınlayacağını belirtiyor. Onu takip etmeye devam edin :)

Lale için kariyer; kendine olan saygıyı koruma yolu, çalışmak, birşeyler üretiyor olmak ailesine ve kendisine verilen emeklere teşekkür etme biçimi. Kariyerin, "Toplumdaki yerimiz ve insanların size bakış açısı bakımından da oldukça önemli olduğunu düşünüyorum." diyen Lale, çalışmaktan yaşamaya vakit kalmadığını hatırlıyor ve kafası karışıyor :)

Sitemizle ters düştüğünü ve çocuk sahibi olmayı hiç düşünmediğini söyleyen Lale, "Yaşım bunun için ufak, kendimi hiç hazır hissetmiyorum. Hani bazı kadınlar vardır zaten anne doğarlar, içleri annelik dolu.. İşte ben asla onlardan olamadım, bu gidişle de biraz zor galiba." diyor ve ekliyor: "Çocuk ve kariyer birlikte yürür mü derseniz (ki demişsiniz :)) bence çok zor. İkisi de yarım bir şekilde olur, yani işteyken aklınız çocukta çocuklayken de işte kalır. Çevremde gördüğüm kadarıyla da bunu birlikte yapmaya çalışan kadınlara çok saygı duyuyorum. Hem evlilik, hem iş, hem çocuk... Gerçekten zor.."

www.cocukdayaparimkariyerde.com, 7  Temmuz 2009