Blogcu Anne: Sadece anne olmak yetmeyince blog yazmaya başladım

Etiketler: anne | blog | Blogcu Anne | Elif Doğan | Emzirme Reformu

Blog yazılarında hem yaraya dokunuyor hem de yarayı sarmaya çalışıyordu. Emzirme Reformu, elini altına koyduğu taşlardan sadece biriydi. Blog yazılarındaki samimiyeti, açık sözlülüğü, çalışan ve emziren annelerin haklarına karşı hassasiyeti karşılıksız kalmadı ve kısa sürede annelerin gönlünde taht kurdu. Sadece anne olmak yetmeyince blog yazmaya başlayan, blog yazarlığına yeni bir boyut getiren Elif Doğan'dan, nam-ı diğer Blogcu Anne 'den bahsediyorum, tanıdınız mı?

Blogcu Anne, ilk zamanlar 'çalışmayan anne'nin sancısını çekti. Anne olmanın güzelliğini de, zorluğunu da anlattı. Yazdıkça açıldı, açıldıkça yazdı. Yazılar su gibi aktı ve yatağını buldu, yol gösterdi. Yazana da okuyana da. Okuru ile ahenk tutturan, nadide bloglardan biri oldu Blogcu Anne. Belki de bu yüzden yazmayı ciddiye alıyor Elif. Mersin'de doğan, lise aşkıyla evlenen, iki erkek çocuk dünyaya getiren, normal doğumu destekleyen, Emzirme Reformu Manifestosu yazan Blogcu Anne'yi daha yakından tanımak ister misiniz?

Elif Doğan, 1976 yılında Mersin’de ailenin ilk çocuğu olarak dünyaya gelmiş. Tarsus Amerikan Koleji’ni bitirdikten sonra, Marmara Üniversitesi'nde İşletme okumuş. University of Baltimore'da MBA yapmış. Okurken üniversitede asistan olmuş. Bir yandan da para kazanmak için çalışmaya devam etmiş. MBA bittiğinde gerek üniversite, gerekse yüksek lisans boyunca aldığı işletme eğitiminden hoşnut olmadığını fark etmiş ve sivil toplum örgütleri için kaynak oluşturma alanına yönelmiş. Yaklaşık beş sene boyunca, birbirinden farklı üç ayrı kurumda çalışmış. Lise aşkıyla 1999 yılında evlenmiş, eşinin işi sebebiyle 2006 yılında Amerika'dan Türkiye'ye dönmüşler. 2006 yılında Deniz'in, 2010 yılında Derin’in annesi olmuş.

Elif kendisini "Dışa dönük, dilini tutamayan, sevdikleri için her şeyi göze alan, topuklu ayakkabılarla koşar adım yürüyen kadınları kıskanan, kahve sevmeyen, Nutella' sını paylaşmaktan hoşlanmayan, konuşmayı seven, dinlemeyi daha da seven, yazmayı en çok seven bir kadın" olarak tanımlıyor.

Çocuğunun ağzından çıkan "Anne" kelimesi her kadın için farklı bir anlam taşır. Elif için annelik kavramını özetleyen ifade “annenin kalbinin dışarıda atması” imiş. Çocuk olduktan sonra evhamlı ama bir o kadar gözü kara olduğunu söyleyen Elif, duygularını şöyle dile getiriyor: "Birçok şeyin üstesinden gelebileceğimi düşünmeye başladım anne olduktan sonra. “İki cana can verip, onları da büyütüyorsam eğer, bunu da yaparım elbet” gibi… Kadınlığımı daha bir keşfettim, ona güvendim. Kadınların, erkeklere oranla birçok konuda daha güçlü olduklarını fark ettim."

Hiçbir zaman kariyer hırsım olmadı

Hiçbir zaman kariyer hırsı olan bir insan olmadığını ifade eden Elif, "Geleneksel anlamda kariyer yapmak, belirli bir alanda basamakları tırmanarak yüksek bir pozisyona ulaşmak anlamlı değildi benim için. Dolayısıyla çocuklar olduktan sonra çalışmayı bırakmak, en azından ara vermek zor bir karar olmadı" diyor. Anne olduktan sonra zorlandığı noktayı ise açık bir şekilde ifade ediyor: "Zorlandığım nokta hiçbir şey üretmemek oldu. Evet, çocuk yetiştiriyor olmak tek başına bile bir iş aslında. Ama sadece evde, sadece anne olmak bir noktadan sonra yetmedi bana. Özellikle de Deniz yuvaya başladığı zaman bunu çok hissettim. O noktada da blog yazmaya başladım zaten."

İşini bıraktığı için pişman olmadığını dile getiren Elif, "Hayır, hiçbir pişmanlık yok. Bırakmasaydım şimdiki işime başlamaz, blog yazıyor olmazdım" diyor. İki çocukla hayata alışmasının beklediğinden zor olduğunu da anlatan Elif, çocukların kendilerine has özellikleri ve kişilikleri olduğunu vurguluyor. "Deniz çok kolay, her yerde uyuyan, sorunu olmayan bir “kitap bebek”ti. Çanta gibi yanımda taşırdım onu. Derin daha nevi şahsına münhasır bir kişilik. Ha deyince bir şey yapmak çok da kolay değildi ilk başlarda. Ancak şimdi giderek hareketlendikçe ve kendi kendini oyalamaya başladıkça kolaylaşıyor" diyor.

Deniz ve Derin ile birlikte yapmayı en sevdiği şey ise dışarı çıkmak. "Şu an ilgi alanları çok farklı olduğu için evin içinde ortak bir paydada buluşmak çok zor oluyor.Deniz neyle oynasa Derin onu bozuyor, arıza çıkıyor. O yüzden ben de bolca gezmeye çalışıyorum onlarla. Beyoğlu, ki eşimle üniversite hayatımızda en sevdiğimiz yerdi, giderek sıkça ziyaret ettiğimiz bir mekan olmaya başladı yine" diyor Elif.

Anneliğin zor yanlarını soruyoruz. "Annelik kesinlikle tozpembe değil benim için. Yakın zaman olduğundan olsa gerek, aklımda kalan en zor zamanlar ikinci oğlumun doğumundan sonra yaşadığımız kolik macerası oldu. Bir yandan kolikli bebeği idare edip bir yandan da ilgi bekleyen üç buçuk yaşında bir çocuğa yetişmek çok zordu" diyor ve ekliyor: "En güzel dönemleri ise… Zorluklarını çıkarınca geriye güzellikler kalıyor sadece. Her dönemi ayrı güzel."

Çocuklarıyla ilgili hayallerini sorunca, hayal kurmadığını öğreniyoruz. Bunu da şu şekilde açıklıyor Elif. "Onların adına bir şey isteme hakkını görmüyorum kendimde. Sadece ve sadece mutlu olmalarını istiyorum. Büyüyünce ne oldukları, ne iş yaptıkları önemli değil. Mutlu, iyi insan olsunlar, yeter."

Blog yazarlığına bir arkadaşının önerisi üzerine 2009 yılının Nisanında başladığını anlatan Elif, sanal ortamda kurulan ilişkilerin gerçek hayata da taşındığını belirtiyor. "Blogun ne derece okunur olacağı ona ne kadar mesai ayırdığınızla alakalı. Hiçbir şey yapmasanız bile çok güzel anılar bırakmış oluyorsunuz geride. Sadece bu bile blog yazmak için yeterli bir sebep" diyor. Çoğu insanın teknik yetersizlikten blog kurmaya çekindiğini de hatırlatan Elif, "Ancak artık tüm programlar kullanıcıların yazarken öğrenebilecekleri nitelikte. Korkmaya hiç gerek yok" diyor.

Blogcu Anne'yi insanların samimi bulduğunu belirten Elif, başarısının sırrını da veriyor:"İçimden geçenleri olduğu gibi yazıyorum. Anneler de benzer şeyleri yaşadığından yakın buluyor. Yazmayı çok ciddiye alıyorum. Sık yazıyorum. Bunu görev gibi gördüğümden değil, tutkuyla yazdığımdan yapıyorum. Yazmadan duramıyorum. Çoğu okurum her sabah gazete okur gibi Blogcu Anne’yi okuduklarını söylüyor. Öyle bir disiplin oluşturdum kendimce."

Emzirme Reformu hayata geçti

Aynı işyerinde çalışan kadınların bile kendi hakları için mücadele etmediği bir zamanda sanal ortamdan Emzirme Reformu 'nun gerekli olduğunu savunan ve Emzirme Reformu Manifestosu yayınlayan Elif, bu hareketin ortaya çıkışını şöyle anlatıyor: "Emzirme Reformu, gayet spontan bir şekilde ortaya çıktı. Yeniden emzirmeye başladıktan kısa bir süre sonra emzirmenin Türk ve Amerikan toplumlarındaki yerini anlatan bir yazı yazdım. Yazıda aynı zamanda süt izni konusunda yaşanan sıkıntılardan da bahsettim. İşte o yazı ve sonrasına gelen yorumlar Emzirme Reformu’nun temelini oluşturdu. Çünkü birçok çalışan anne bu konuda yaşadığı sıkıntıları ortaya döktü. Sonrasında Çalışan Gebe blogunun yazarı Simge Alhan’la birlikte bir manifesto hazırladık ve imzaya açtık."

Emzirme Reformu hayata geçti bile. Yetkililerle iletişim halinde olduklarını anlatan Elif, "Ancak zamanımızı bekleyerek geçirmiyor, çalışmalarımıza devam ediyoruz. Geçtiğimiz hafta İstanbul Üniversitesi Florence Nightingale Hemşirelik Fakültesi öğretim üyelerinin düzenlediği iki günlük bir eğitim semineriyle emzirme rehberleri yetiştirdik. Amacımız konuda sıkıntı yaşayan annelere destek olabilecek rehberler yetiştirmekti. 11 kişiyi yetiştirdik o eğitim sonunda.Çalışan annelerin iş yerinde yaşadıkları sıkıntıları gündeme getirecek bir başka çalışmamız da söz konusu şu sıralar. Bu konudaki projemizi de bahar aylarında hayata geçireceğiz" şeklinde konuşuyor.

Çocuklarının iyi insanlar olmalarını isteyen Elif, "iyi insanlar" kelimesini şöyle açıyor: "Kendilerine, sevdiklerine, başkalarına, çevreye saygılı olsunlar. Bunu aşılamaya çalışıyorum, çalışıyoruz babalarıyla." Şımarık çocuğa tahammül edemediğini de ifade eden Elif, "Bir de tatminsiz olmalarını istemem. Günümüz çocukları çok hazıra konuyorlar. Her şey var etrafta. Oyuncaklar, filmler, bilgisayarlar…Bunların ağaçta yetişmediğini bilmelerini isterim çocuklarımın. Eşim de benimle aynı kafa yapısına sahip olduğundan bu konuda sıkıntı yaşayacağımızı sanmıyorum." diyor.

Çocuklarını çift dilli olarak yetiştirmesi sürecini de merak ediyoruz. "Çift dillilik süreci Deniz bir yaşına yaklaşırken başladı. İlk etapta sadece İngilizce kitap okuyordum, sonra iletişimimizi tamamen İngilizceye kaydırdık. Uzun zaman da öyle devam ettik. Deniz her iki dili akıcı olarak konuşuyor. Ancak okulda daha fazla vakit geçirmeye başlamasıyla birlikte son zamanlarda Türkçeyi tercih eder oldu. Buna hazırlıklıydım ve çok da kafama takmıyorum. Ne de olsa temelini aldı, bundan böyle kolay kolay unutmayacaktır."

Daha önce blogunda özeleştiri yaparak kendine karne veren Elif'e nasıl bir anne olduğunu soruyoruz. "Kötü bir anne olduğumu düşünmüyorum. İlgiliyim, çok ilgiliyim. Hatta bazen fazla ince düşündüğüm oluyor belki. Onların dâhil oldukları her konuda fikirlerini sorarım, ki bu çoğu zaman işimi zorlaştırır. Çok sabırlı değilim. Sanırım en büyük sıkıntım bu. Kolay parlıyorum. Bu yanımı törpülemek isterdim" cevabını veriyor.

Blogcu Anne'ye forum geliyor

Blogcu Anne'de yakınlarda bir yenilik olacak. Site şu an yenileme aşamasında. Alışılagelmiş WordPress teması yerini Elif'e özgü bir hal alacak. Forum özelliği ile de takipçilerin birbirileriyle etkileşimi kolaylaşacak. Uzun vadedeki planlar ise süprizmiş.

"Annelik ve kariyeri birlikte götürmemeyi tercih ettim, en azından bir süreliğine" diyen Elif, şimdi kendi imkânlarını oluşturarak yeni bir yol çizdiğini söylüyor. "Benim tercihim, mümkünse çalışma koşullarımı kendim belirleyerek, anneliğe ağırlık vermekle birlikte kendimi geliştirmemi sağlayacak bir işi de birlikte götürmek" diyor.

www.cocukdayaparimkariyerde.com, 7 Mart 2011