Kadınlar, kabiliyetlerini sadece ev işi yaparak köreltmemeli

0 kişi tarafından değerlendirildi.

Salı, 28 Ekim 2008 12:37

Başörtüsü yasakları sebebiyle yüksek tahsil yapma isteği içinde ukde kalmış, iki çocuk annesi bir ev hanımı Hayriye Vural. Ancak, ev hanımı dediğimize bakıp da sanılmasın ki, o ömrünü sadece ev işi yapıp çocuklarını büyüterek, eşiyle, ailesiyle meşgul olarak geçiriyor. Onun gibi, belli bir mesaiye tabi olmayıp vaktinin çoğunu ev içinde veya dışarıda fahri eğitim ve hayır işleriyle dolduran hanımları tarif etmek için ayrıca 'hizmet insanı' tabirini eklemek daha doğru olur. Kadın-erkek herkesin insanlığın iyiliği için çalışmak gibi bir sorumluluğu olduğuna inanan Hayriye Hanım için, bir kadının kabiliyetlerini sadece ev işlerine kullanması içindeki cevheri köreltmek manasına geliyor. Özellikle ev hanımlarının evin sorumluluğu ile uğraşmaktan başka bir şeye vakit bulamadıklarını söylemelerine şaşırıyor. Ona göre, yapacağı her işi planlayan, vaktini boşa harcamayan herkes, mutlaka kendine zaman kazanabilir.

Programlı yaşamayı düstur edinen Hayriye Vural, "Bu prensibi uygulamamış olsaydım zamanım çok ziyan olacaktı, sabote edilecekti. Ani ziyarete gelen bir komşuma, 'Sizi sadece 10 dakikalığına kabul edebilirim.' deyince çok şaşırmıştı. Bu ev hanımlarının hayatında çok alışılmış bir durum değil." diyor. Az zamanda çok iş yapma ve zamanı iktisatlı kullanma konusunda çalışan hanımları örnek veren Hayriye Hanım, iman hizmeti ve hayır işi yapmanın da en az dışarıda çalışmak kadar ciddiye alınmasını istiyor. "Benim iman davam basite alınacak bir şey değil ki, ben rastgele yaşayayım." diyen Vural, ev işleri konusunda çok titizlendiği gençlik zamanları için de pişmanlığını ifade ediyor.

Hayriye Hanım şöyle konuşuyor: "İnsan fıtratındaki cevher sadece ev işiyle köreltilmemeli. Evde birçok hanım, günlük işlerini yaptıktan sonra vaktini komşuculukla, TV izlemekle geçiriyor. TV izlemeyen de sürekli ev temizlemekle meşgul oluyor. İnsan bu değil, kadın bu değil. Fıtratımıza konulmuş o kadar zengin kabiliyetler var ki. Ahsen-i takvime çıkma istidadı var insanda. Bu, her gün tekrarlanan ev işleriyle körelmemeli. Çok şey yapabilecekken, aşırı titizlikten dolayı o istidatların köreltildiğini müşahede ediyorum. Aynı işleri çalışan hanımlar daha kısa sürede yapabiliyor. Demek ki her zaman olabilir. Ayrıca ev hanımlarının kendilerini dinlemek için daha çok vakitleri olduğu için ruhi sıkıntılar, depresyonlar, eşle anlaşmazlıklar ortaya çıkıyor. Bunlar biraz da boşluğun getirdiği sorunlar. Eğitim ve yardım faaliyetleri hayata anlam katıyor."

Hayriye Vural, bazı hanımların da eşlerinin yaptığı hizmeti kafi gördükleri için kendilerini kenara çektiklerini düşünüyor. Eşlerin izin vermemesini de nefsin bir bahanesi olarak görüyor ve bu uğurda aşılmayacak hiçbir engelin olamayacağını ifade ediyor. Eşine karşı latif bir üslup kullanan kadınların reddedilmeyeceğini belirten Hayriye Hanım bu konuda şunları söylüyor: "Sorumluluğunun farkında olan bir hanım eşini razı etmenin yolunu da bulur."

Yazdığı yemek kitabı üç dile çevrildi
Siirt'in Pervari ilçesinde 1951'de doğan Hayriye Vural, kız çocuklarının okutulmasının akla bile gelmediği zamanlarda annesinin gayretleriyle ortaokulu bitirmiş. Lise tahsili için geldiği İstanbul'da İslami hayatı da öğrenmeye başlamış. İnancının gereği olarak başını örtmek istediği zaman yasaklarla yüz yüze gelmiş. 17 yaşında lise 2. sınıfta tahsiline ara vermek zorunda kalmış. Bu arada Risale-i Nur eserleri ile tanışmış. Bediüzzaman Said Nursi'nin talebesi Mehmet Birinci'nin rehberliğinde iman hakikatlerini tefekkür etmiş ve çevresine anlatmayı kendine vazife bilmiş. 1974'te Ahmet Vural ile evlenmiş. 1975 ve 1980 yıllarında iki oğlunu dünyaya getirmiş. Risale-i Nur'u ve başka kitaplar okumayı hiç bırakmayan Hayriye Hanım, her kesimden hanımlarla yaptığı iman dersleri sayesinde hayatının anlam kazandığını ifade ediyor. Hayriye Vural'ın 'Tatlısıyla Tuzlusuyla Soframız' adlı üç dile çevrilmiş bir de yemek kitabı bulunuyor.

Kaynak: Şemsinur Özdemir, Zaman Gazetesi